رياست محترم شعبه صدو نود ونه دادگاه كيفري دو تهران،
اساتيد محترمي كه به عنوان اعضاي هيات منصفه بر كرسي انصاف و عدالت نشسته ايد و با احتمالي نزديك به يقين اغلبتان روزگاري در صفوف متراكم خلايق با فرياد آزادي، استقلال، جمهوري اسلامي حكومت استبداد و اختناق شاه را سرنگون كرديد و امروزه بحمدالله شاهد تحقق عدالت اجتماعي و رفاه مردم و حرمت جهاني ملت ايران و فضاي لبريز از معنويت و طهارت و تقواي وطن اسلاميمان هستيد،

با تقديم سلام و احترام،

عطف به اخطاريه مورخ پنج بهمن هفتاد و دو مربوط به پرونده هفتصد و پنجاه و سه _ صد و نود و نه، ضمن تشكر از سرعت عمل دستگاه قضاي اسلامي كه بعد از پنج سال خيال رسيدگي به شكوائيه بنده دارد، به عرضتان مي رسانم.

روزي كه بنده با ديدن صفحه اي از كيهان هوائي اسلامي متاثر شدم و مبادرت به تقديم شكايتي كردم، در حال و هواي ديگري بودم. تقديم آن شكايت نامه معلول بلاهت ذاتي بنده بود و برداشت غلطم از سخنان مقام محترم رياست جمهوري اسلامي در مجلس شوراي اسلامي؛ و اعتقادم بدين كه حرمت دين در قلوب ملت ايران ريشه اي ديرينه دارد و لازمه حفظ آن، پرهيزگاري مردان دين است به تمام معني كلمه؛ و نگرانيم از اينكه مبادا لباس مقدس روحانيت وسيله كسب مقام و جمع مال گردد، و حربه تكفير براي سركوب آزادگان بكار گرفته شود، و بر اثر آن موج منحوس ريا و تزوير جامعه را فرا گيرد و علف هرزه فساد عرصه را بر گل تقوي تنگ كند و تزلزل ايمان مردم به مبدا و معاد باعث سقوط حتمي مردم به دركات انحطاط اخلاقي شود، كه سلطنت ايمان خوارگاه بمراتب زيانش از سلطه آدمخواران بيش است.

آري بر اساس چونين تصورات و نگرانيهاي البته نابجايي، چون اغلب دشنام ناشنيدگان زمانه، برآشفتم و شكايت كردم.

اما با گذشت زمان، و مشاهده رفتار كاملا منصفانه وزارت ارشاد اسلامي در توقيف و امحاي كليه كتابهايم، و استماع پيامهاي مودبانه اي كه محصول ادب كسبي و حسبي بزرگان بود، و زيارت شماره هايي از روزنامه شريفه كيهان و تحمل مكرر نسبتهاي التبه بجايي از كافر و جاسوس و خائن و عامل استكبار جهاني گرفته تا كلاهبردار و دزد و موقوفه خوار؛ و دريافت اين واقعيت كه موسسه عظيم كيهان با وجوه بيت المال مسلمين اداره مي شود و نشرياتش زبان گوياي حكومت شريعتمداران تقوي شعار است، و مديرش مبعوث مقام معظم ولي امر مسلمانان جهان و كمان فرمان پذيري در پنجه كمانداران؛ به اين نتيجه رسيدم كه همه آن نسبتها درست است و عمل البته ابلهانه من در تقديم عريضه، نامعقول.

اينك با عرض معذرت از عدم تناسب سال و حالم براي شركت در نمايش عدالت اسلامي، از شكايت نويسي خود شرمسارانه اظهار ندامت مي كنم و اميدوارم مديران شريف و پرهيزگار كيهان و ديگر جرايد اسلامي قلم عفو بر جسارت جهل آميز بنده كشند، كه كس مباد ز كردار ناصواب خجل.

والسلام علي من اتبع الهدي

سعيدي سيرجاني

¬¬¬پنج اسفند هزار و سيصد و هفتاد و دو